Historia
Japonia (jap. 日本 Nihon lub Nippon) Państwo usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton. Japonia składa się z czterech głównych wysp: Hokkaido, Honsiu, Sikoku i Kiusiu. Większość powierzchni jest pokryta górami. Najwyższym szczytem jest czynny wulkan Fudżi (3776 m). Z tego powodu prawie połowa ludności zamieszkuje nadmorski pas nizin rozciągający się pomiędzy Tokio a Osaką i Nagoją. Tam też rozwijało się rolnictwo i przemysł. Japonia jest położona na styku płyt tektonicznych, w obrębie „ognistego pierścienia Pacyfiku”. Stałym więc zagrożeniem są trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów i fale tsunami. Stąd wynikają różnice danych podających liczbę wysp i odmienną wielkość powierzchni kraju. W sierpniu i wrześniu nad archipelag nadchodzą tajfuny powstające na zachodnim Pacyfiku.

Kultura japońska jest bardzo bogata kulturą i również bardzo przepiękną. W Japonii językiem urzędowym jest oczywiście język japoński. Domy i mieszkania w Japonii bardzo różnią się między sobą, gdyż w wiejskich regionach Japonii można jeszcze znaleźć tradycyjne domy z drewna i gliny, kryte dachówką. Kultura japońska przede wszystkim również wiąże się z kuchnią japońską. W tradycyjnej kuchni japońskiej wkłada się dużo pracy w przygotowanie potraw, i potrawy te często wykonywane są z surowych składników. Posiłek codzienny składa się głównie z ryżu, warzyw, zupy z pasty sojowej (miso), marynat i ryby lub mięsa. Jednak najbardziej popularna przyprawą jest sos sojowy, a znaną potrawą są cienkie paski surowej ryby (sashimi) z zielonym chrzanem. Dania japońskie z pozoru są bardzo proste, jednak trzeba uczyć się ich wiele lat, żeby stać się naprawdę dobrym kucharzem.

Po za tradycyjna kuchnią japońską, bardzo ważne w kulturze Japonii jest origami. Jest to sztuka składania papieru, znana w Japonii od najdawniejszych czasów, a dziś natomiast bardzo rozpowszechniona i ogromnie popularna praktycznie na całym świecie. Praktycznie każdy Japończyk potrafi z kawałka papieru wyczarować fantastyczny świat zwierząt i innych postaci czy przedmiotów. To co można wydobyć z kawałka papieru zależy przede wszystkim od fantazji i znajomości reguł składania. Taką główna zasadą origami jest przede wszystkim zaginanie papieru wzdłuż prostych linii we wszystkich kierunkach. Powstałe podczas zaginania papieru płaszczyzny są już tylko nakładane na siebie symetrycznie. Poza origami, czyi sztuką składania papieru, jest również ikebana, czyli japońska sztuka układania kwiatów, która dąży do stworzenia harmonii linearnej kompozycji, rytmu i koloru. Ikebana to nie tylko sztuka z kompozycji kwiatów, ale również z wazonów, łodyg, liści i gałązek.

Religia. Wyznawane w Japonii religie to: shinto, buddyzm, konfucjanizm (bardziej filozofia) oraz chrześcijaństwo. Zdecydowanie dominujące są shinto i buddyzm. Świątynie tych dwóch religii najczęściej występują blisko siebie, czasem nie jest się do końca pewnym w jakiej jest się świątyni, a sami Japończycy modlą się w ten sam sposób i tu i tu...

Shinto jest pierwotną japońską religią, odnoszącą się do sił natury. Za boskie uznaję się góry, np. Fuji, słońce, drzewa, morza a nawet powietrze. Świątynie shinto są najczęściej jaskrawopomarańczowe, jedne z ważniejszych to ta na Miyajimie, Kasuga Taisha w Nara, Heian Jingu w Kioto.



Hymn:

Kimi ga yo wa, Chiyo ni, Yachiyo ni, Sazare ishi no, Iwao to narite, Koke no musu made. 

 Rządy cesarza niech trwają lat tysiące,​ aż ten żwir drobny mocą wieków w skałę się przemieni i mchem porośnie gęstym.
Etykieta i zwyczaje
Pod tym względem to kraj zdecydowanie odmienny od całego świata. Zawsze trzeba zdejmować buty wchodząc do czyjegoś mieszkania lub świątyni. W butach nie powinno się chodzić po tatami, czyli specjalnych grubych matach, które są zamiast klepki na podłodze. Tatami możemy spotkać w hotelach czy schroniskach młodzieżowych, także w restauracjach czy innych lokalach gastronomicznych o tradycyjnym wystroju.

Często możemy się spotkać z tradycyjnym japońskim wyrazem szacunku, czyli ukłonem. Japończycy najczęściej kłaniają się przy powitaniu i pożegnaniu, my też powinniśmy odwdzięczyć się tym samym. Czasem bywa, że wykonują kilkanaście ukłonów.
Mieszkańcy
Japończycy zawsze są na dystans. Są mili, uprzejmi, uczynni, pomocni i bardzo się starają jeśli się ich o to poprosi. Czasem gdy nie potrafią pomóc, np. w informacji turystycznej, zamiast powiedzieć że nie wiedzą, mówią że np. nie jest to możliwe lub czegoś nie wolno. Tak nam się zdarzyło na Okinawie, gdy pytaliśmy o rozstawieni namiotu. Pani zrobiła wielkie oczy i powiedziała, że się nie da, a potem okazało się że na małej wyspie był kemping i nie było najmniejszego problemu z namiotem.

W porównaniu z innymi krajami azjatyckimi, Japonia jest spokojna a ludzie delikatni i nienachalni. Mało kto zaczepi, zagada, raczej samemu trzeba zacząć rozmowę by nawiązywać kontakty z Japończykami.
Strona główna
Galeria
Kultura
Moda
Pory roku